Ze zijn er…

De waterpokken

Gisterenochtend zag ik drie stippen in zijn gezicht, vanochtend waren het er twaalf. Hij heeft er inmiddels enkele op zijn handjes en zijn schouders. Er komen er ongetwijfeld nog velen bij. Er wordt dus geknoeid met eosine… Ik ben van nature wat onhandig, en daarmee valt dat natuurlijk extra op…Straks toch maar bij de apotheker van dat kleurloze spul gaan halen, voor mijn (en zijn) eigen goed!

Hij heeft er voorlopig niet veel last van, gelukkig!

Ik zal straks een foto’tje plaatsen van onze bollenman (dat zal hij me misschien later kwalijk nemen :-)) maar geef toe, zo’n momenten zijn memorabel. En zolang ze er niet te veel last van hebben, mogen we daar luchtig over doen…

Snif

Wat ruikt hij toch heerlijk, besefte ik vanmorgen nog maar eens…

Terwijl wij daarvoor douchegels en zeepjes en deo’s en parfums en tandpasta en ga-zo-maar-door nodig hebben, ruikt hij helemaal perfect. Ok, misschien niet voortdurend (hij kan er ook niet aan doen als mama niet gezien heeft dat hij hard heeft gewerkt aan een luiertje), maar eens de luier schoon is wel. Altijd.

Ik zou aan hem kunnen blijven snuiven. Maar dat is natuurlijk not done. Al doe ik het wel. En vaak. En hij vindt het wel grappig. Dus ik heb nog een excuus, want ik maak hem aan het lachen… (en dat is toch wat mama’s moeten doen?) Wij hebben een win-win-situatie.

Ik wou dat ik dat voor altijd kon blijven doen, mijn neus in zijn halsje begraven en die zalige geur opsnuiven. Maar ik kan me voorstellen dat hij dat binnenkort niet meer zo grappig zal vinden. Jammer.

(Ik zal misschien zo’n mama worden die nog eens aan de t-shirts snuift alvorens ze in de was gaan – nu weet ik waarom die dat doen…)

Als er een manier bestond om die heerlijke geur te kunnen bewaren, dan zou ik dat onmiddellijk doen. Want zo zou ik elke dag moeiteloos doorkomen, met een snuifje heerlijke geur van onze Kleine Prins!

Zeven maanden!

Liefste Kleine Prins

Het is alweer zeven maanden geleden dat wij in het ziekenhuis aan het wachten waren op jouw komst…

Wat gaat de tijd toch snel en vooral, wat vinden wij jou al groot!

Je bent intussen een echt ventje geworden, met de mooiste en breedste glimlach die wij al gezien hebben.

Je hebt helemaal je ritme gevonden: wakker worden rond 7u00, lekker flesje drinken, om 11u groentenpap waar je al helemaal gek op bent, om 15u à 16u fruitpap die je zo mogelijk nog lekkerder vindt en ’s avonds voor het slapengaan om 19u30 nog een flesje… Om 20u leggen wij jou in je bedje en zonder enig protest ga jij dan lekker slapen!

Ikzelf en Grote Prins genieten volop van je geweldige humeur: je bent altijd goedgezind, je lacht zo goed als de hele tijd (zelfs nu je zo erg piept en heel vaak aan de aerosol moet blijf je vrolijk).

Je bent nieuwsgierig en kan heel geconcentreerd spelen. Het valt echt op hoe je je aandacht dan op één speelgoedje kan focussen, terwijl het meestal goed vol ligt rondom jou… Je kijkt er dan naar met je tong uit je mond en doet je uiterste best om net dat speeltje op de juiste manier vast te pakken en in je mond te steken… Er wordt ook al duchtig vanalles op de grond gegooid… Je kan geconcentreerd naar televisie kijken.

Je begint water te drinken uit een beker met twee handvaten, dat lijk je leuk en lekker te vinden…

Je kijkt graag in de spiegel, als je dan dat mooie kleine jongetje in de gaten krijgt, lach je heel breed 🙂

De Maxi Cosi is zo goed als te klein voor jou – je groeit dan ook echt snel…

Aan kruipen lijk je nog niet toe te komen, als we je op je buikje leggen protesteer je meestal tot iemand jou komt helpen (ja, wij bekennen: we krijgen het niet over ons hart om je dan te laten liggen).

De relax is te klein geworden voor jou, vorige week stond ons hart bijna stil toen je je met je volle gewicht voorover wierp en één van de knopen het begaf… Die hebben we dus verbannen en nu zit je fier te wezen in de eetstoelen…

Je wordt heel graag geknuffeld (thank god, want ik kan jou zo goed als geen seconde gerustlaten ;-)) en je bent graag overal bij…

Je bent vrij makkelijk te troosten, als iemand je eens goed knuffelt en wat kusjes geeft op je wangen en je neusje, dan is het meestal snel weer beter.

Lieve Kleine Prins, wij genieten zo enorm van jou! Je bent écht het mooiste dat ons ooit is overkomen…

Kus,

je mama en je papa

Tiktaktiktak…

Idealiter om 6u50 uit bed,

ietwat op het gemak wakker worden, (ene oog openpitsen, andere oog openpitsen, voorzichtig de trap afschuifelen) 

espresso’tje drinken, 

Kleine Prins wakker maken, (of een wakkere Kleine Prins uit zijn bedje halen)

Kleine Prins flesje geven en aerosollen, (ja, met Bumba :-))

honden eten en water geven,

espresso’tje drinken, 

kippen eten en water geven,

eitjes rapen,

espresso’tje drinken,

Kleine Prins nog wat laten spelen,

snel douchen en iets proberen te maken van mijn outfit en make-up,

Kleine Prins jasje aandoen en in Maxi Cosi proppen, (met dit weer is die dikke jas echt nog een must en dan is het met onze niet-meer-zo-Kleine-Prins-van-meer-dan-negen-kilo echt wel proppen)

nog één espresso’tje drinken, (die espresso-machine was mijn allerbeste verjaardagskado ooit!)

vertrekken naar de creche…

En dan is het dus al 9u!

Ik moet dringend iets doen aan mijn efficiëntie ’s ochtends, ik vind dat ik mij haast maar klaarblijkelijk loopt er ergens iets fout… (En neen, waag het niet om dat op de espresso’s te steken!)

Of nog vroeger opstaan natuurlijk…  (maar dat is eigenlijk geen optie :-))

Familie

Hij is ziek. Niet erg ziek. Maar wel ziek.

Dus hij zit thuis, maar ik jammer genoeg niet. Niet evident om zomaar oppas te vinden voor een klein ziek Prinsje. Maar gelukkig zijn daar de Redders in nood. Familie wordt opgetrommeld en ik prijs mij gelukkig dat wij toch niet dat ene huis kochten dat zo mooi leek maar zo ver weg was.

Mijn oma heeft Kleine Prins gisteren al heerlijk in de watten gelegd, geknuffeld, verzorgd en gelukkig gemaakt en zij was ook vandaag weer meer dan bereid om langs te komen. In de namiddag neemt de mama van Grote Prins het dan over. Zij gaat hem evenveel in de watten leggen, knuffelen, verzorgen en gelukkig maken. Hij is in zeer goede handen. En wij dus ook.

Familie. Wij vinden ze echt onmisbaar, de onze.