7 maanden! (bijna…)

Lieve Kleinere Prins,

Ik schrijf dit blogpostje eindelijk eens (!) speciaal voor jou omdat je bijna 7 maanden bent en veel te lief bent om zelf veel aandacht op te eisen.

Jij zit erbij, je kijkt ernaar en je lacht. Altijd. Zo goed als toch.

Niet makkelijk natuurlijk om aandacht op te eisen als er een grotere broer rondloopt die geen twee seconden kan zwijgen en die alles regelt en commandeert. Maar hij is eigenlijk ook voortdurend met jou bezig en jij lijkt dat wel leuk en interessant te vinden. Bovendien slaap je nog gezellig op onze kamer (nog een paar nachtjes) en (te) vaak in ons bed – zodat je daar qua knuffels en kusjes van mama en papa toch wel wat inhaalt.

Je lacht voluit als je broer je weer maar eens probeert te verstoppen achter een kussen of onder een deken (onze talloze vermaningen ten spijt).

Je kijkt voortdurend naar hem: als je je hoofdje soms achterstevoren kon zetten om hem beter te kunnen zien, je deed het.

Hij bepaalt waarmee je speelt of wat je leest, hij draagt je speelgoedjes aan die jij geweldig vindt en hij neemt ze na enkele minuutjes ook weer af (terwijl jij er nog volop mee bezig bent) om ze te vervangen door iets anders. Jij vindt het allemaal ok.

Je bent relax. In alles.

Je hebt het mooiste hoofdje van de wereld. Rond, zacht, het ruikt heerlijk en er staan wat zalige donsjes haar op (die bossen haar komen nog, lieverd, dat beloof ik).

Je hebt de blauwste ogen van de wereld. Daar ga je ver mee komen. Meisjes, houd uw harten goed bij…

Je bent heel erg lenig én handig. Je steekt zonder verpinken je tenen in je mond en je laat speelgoed nooit vallen. (Wat een verschil met je broer: als die iets kan laten vallen of ergens tegen kan lopen – hij doet het: ik krijg nog wel eens een maatschappelijk onderzoek met alle blauwe plekken die hij verzamelt)

Je kan je heel goed concentreren op een speelgoedje dat je bestudeert en ronddraait en proeft.

Je hebt de mooiste glimlach van de wereld. En dat lijk je te weten, want je lacht altijd. Naar iedereen.

En je knuffelt zo graag…

Lieve Kleinere Prins, je maakt me week.

Echt, ik smelt als ik je zie en zelfs als ik aan je denk. Aan je knikkebolletje, aan je kleine vingertjes, aan je dikke teen, aan je liefste knietjes.

Wat doe ik hier eigenlijk nog? Ik ga je gewoon ophalen!

Tot zo lieverd,

x

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 thoughts on “7 maanden! (bijna…)

  1. Moh zo schoon geschreven. Ik verwacht over enkele weken ook een tweede kindje en vind het moeilijk om me voor te stellen dat ik een tweede even graag zal zien als een eerste. Maar als ik jouw tekstje lees, geloof ik dat dat geen probleem zal zijn….. 🙂

    • @Nele: Wat een heerlijk vooruitzicht!! Ik ken het gevoel maar maak je geen zorgen – die moederliefde blijkt een eindeloos iets te zijn 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s