Update!



Hele dagen thuis zijn en niet aan de pc geraken voor een postje te bloggen, hoe erg is dat? Ach, ik heb mijn handen vol met al die prinsjes hier en ben daar volop van aan het genieten!

Dat kleinste wonder is intussen al meer dan een maand, het gaat allemaal weer zo snel. Hij eet en slaapt en eet en slaapt en heeft af en toe eens een krampje (ocharme)… Hij kijkt en luistert – vooral naar grote broer, wat niet zo moeilijk is want die zwijgt geen 10 seconden!

Grote broer is niet te stoppen, hij babbelt de hele tijd, weet bijzonder goed wat hij wilt en aarzelt niet om iedereen rondom hem te commanderen. Hij staat zijn mannetje! Intussen is de potjestraining een beetje begonnen, hij is nog niet pampervrij maar doet wel netjes elke avond op het potje – waarna wij uiteraard staan supporteren en juichen.

En ik, ik ben thuis. En ik vind dat heerlijk. Veel fijner nog dan mijn vorige zwangerschapsverlof, want toen had ik stress: stress voor een pamper, stress voor een badje, stress voor elke voeding, stress als hij te actief was, stress als hij teveel sliep…

Maar nu ben ik redelijk zen. Zeker nu onze koffiemachine opnieuw gemaakt is. Want een dag thuis zonder lekkere koffie (net nu!) dat is minder… (en dat heb ik die hele maand volgehouden, maar nu, nu drink ik koffie! Sloten!)

En omdat hier alweer een prinsje wat aandacht nodig heeft, wat foto’tjes: