Weekendmodus…

Eens vrijdagmiddag ga ik in weekendmodus. Het kan zelfs al beginnen rond 11u. Hoeveel werk er dan ook nog mag liggen, het lukt me niet meer om er zelfs maar over na te denken want in mijn hoofd is het al weekend… Nochtans ligt het voor mijn neus: I’m in denial, complete denial.

Niet altijd evident, maar eigenlijk wel fijn. En als dat stress veroorzaakt dan lukt het mij voorlopig ook nog om die uit te schakelen tot maandagochtend (al beklaag ik me dat elke maandagochtend opnieuw).

Dus op vrijdagnamiddag doe ik meestal enkel het hoogst noodzakelijke, maar vooral veel andere dingen: blogs lezen (ik dank onder meer deze dames voor deze welkome pauzes!), soms een beetje bloggen, webshoppen, de krant online lezen, you tube-en, mijn goodreads bijwerken…

Er is niks aan te doen, hoor, het is eigen aan mezelf – no use in fighting it.

(En nu maar hopen dat deze post enkel gelezen wordt door de juiste mensen en liefst niet door iemand die wacht op mijn werk)