Onze Tony.

Wij hadden een pony’tje op logement.

Tony (not guilty, die naam kreeg hij voordat wij hem kregen) werd in oktober bij ons gebracht omdat hij op een weide eenzaam stond te verkommeren.

Wij hadden de plaats en vonden het wel spannend, zo’n logie.

Het was nogal een hevig baasje en wij kenden helemaal niets van paarden of pony’s, dus het was best spannend. Maar we hebben hem goed verzorgd, veel aandacht gegeven en vooral best wel mak gekregen (die ene beet in mijn billen zie ik door de vingers, ze zagen er ongetwijfeld te lekker uit).

En de laatste tijd was hij zo braaf, dat hij lekker het gras mocht komen eten dicht bij het huis aan een koord.

Hij was verwend, ja, maar wij ook.

Tot we eergisteren telefoon kregen dat hij eigenlijk terug naar de eigenaars moest, want die hadden ergens een eenzaam paard. En nu is hij dus weg.

Onze Tony, van wie wij echt vergeten waren dat hij maar een logie was.

En wij, wij gaan op zoek naar een eigen Tony. Helemaal van ons. Eentje die ze nooit meer komen halen…

En de echte Tony, die mag altijd komen logeren als hij dat wilt. Want we missen hem nu al.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s