Lente?

Hadden ze vanmorgen niet gezegd dat het vandaag tot 12° zou worden?

Of begin ik werkelijk zo te dromen?

Hier sneeuwt het en is het ijskoud…

Genoeg met de winter! Damn it!

Lazy sunday

Het weekend was heerlijk, maar wat zijn wij lui geworden!?

De tijden dat wij (nochtans drie lange jaren aan een stuk) ganse weekends aan het verbouwen (lees: slopen, hout verbranden, containers vullen, plastieken lattekes van de muren trekken, gyproc slopen…) waren lijkt al héél lang voorbij.

De tijden dat wij op zondagavond verkleumd onze voetjes onder tafel staken bij mijn schoonouders, om daarna uitgeput en vol nieuwe blauwe plekken (ik ben zo handig niet) in bed kropen, kan ik me nog moeilijk voor de geest halen.

Die tijden waarin de bouwvergunning zenuwslopend lang op zich liet wachten, zodat de kans nog steeds bestond dat wij echt een kat in een zak hadden gekocht (wat een beetje zo was, maar dankzij die uiteindelijk verkregen perfecte bouwvergunning werd dat een prachtige raskat), is een verre herinnering.

Die tijden hebben plaatsgemaakt voor waar ik toen alleen maar van kon dromen: gezellige weekends in een warm (en heel mooi, al zeg ik het zelf) huis. Met uitgebreid ontbijt van onze heerlijke warme bakker, eitjes van onze kippen, een heerlijke krant én twee prinsen. En vooral: zonder deadline om snel die werkkleren aan te trekken, de remork aan de auto te haken en de breekhamer mee te nemen…

Ik denk met liefde terug aan die vroegere momenten, want zij maken deze schijnbaar gewone momenten hélemaal perfect – het is het allemaal meer dan waard geweest (wat ik me vroeger nochtans vaak met de moed der wanhoop heb afgevraagd)!

18 maanden!

Lieve Kleine Prins

Je groeit als kool! Je schoenen zijn opnieuw te klein geworden en hoewel je nieuwe schoenen ons grote boten lijken, passen ze jou al redelijk goed.

Het gaat dus snel.

Ongelooflijk wat je allemaal hebt geleerd op zo’n korte tijd – je babbelt dat het geen naam heeft: mama, papa, Bumba (hoe die gele clown je zo heeft betoverd, het is me een raadsel), Nie (dat ben jijzelf), boe (koe), poes, woef (we proberen je nochtans hond te leren, maar je hoort hen zelf te vaak blaffen dat het voorlopig geen zin heeft, en onze Torval die kan blaffen dat weet de hele buurt), kaka, oei, boem, ba (bal), daa (daar), hoort, dada … en je doet heerlijke diergeluiden na (van de hond, de koe, de leeuw, de ezel en het konijn – dat laatste levert het allermooiste kusmondje op – dames houd uw dochters binnen ;-))

Je bent gek op vogels, als er komen eten aan hun voederplaatsje ben je niet te houden, dan spurt je naar het raam en sta je gebiologeerd te kijken en tegen het raam te kloppen (lieverd, vogeltjes schrikken daarvan en gaan dan vliegen – dan mag je niet boos worden op mama of papa, wij hebben daar niets mee te maken).

Je leest nog steeds massa’s boekjes, Opi heeft eens wat stripboeken meegegeven en dat vind je prachtig, zoveel prentjes!

Bij het babyzwemmen begin je wat stoerder te worden, de eerste lesjes was je erg bang, maar de derde les was al na 5 minuutjes een sukses, zo zwieren en pletsen, heerlijk om zien – al mogen je oogjes nog niet nat worden (dat is ook in bad een probleem).

In de creche leer je ook veel, ineens kan je handjes draaien, ssssst doen, zwaaien naar iedereen (dat doe je allang), kusjes gooien (*smelt*)…

Je kan ons ook ontzettend doen lachen, zoals vanmorgen aan de onbijttafel – onbewust heeft papa blijkbaar gezucht waarna jij overdreven bent beginnen zuchten (en daarna maar lachen daarna, al die mooie tandjes bloot). Humor lieverd, je hebt gevoel voor humor.

Als ik naar papa telefoneer vanuit de auto hoor ik je op de achtergrond vrolijk “mama, mama, mama, mama” roepen, lieve schat ik hou het niet op die momenten, ik barst gewoon van liefde voor jou – echt, het gevoel is onbeschrijflijk en heerlijk en absoluut onmisbaar!

Ik ben verslaafd aan jou, onherroepelijk en onvoorwaardelijk en hopeloos verloren – en ik vind het HEERLIJK!

Lieve Kleine Prins, de wereld is prachtig met jou erin, de zon schijnt alle dagen en muziek klinkt overal,

Zoen,

je mama