Secret Santa

*Tromgeroffel*

Ik heb pakjes ontvangen!! Mooie pakjes!!! Wij waren natuurlijk veel te snel met uitpakken (tja, té nieuwsgierig) en ik vergat een foto te nemen van de mooie verpakking… Maar gelukkig niet van de inhoud (mijn goede fototoestel ligt nog bij de newly-weds waar ik recent foto’s van heb getrokken, dus het is een iets minder-goede-versie):

Zo leuk! Zo veel!!

En zowel ikzelf als Kleine Prins hebben er al plezier aan beleefd!

Helemaal in de kerstsfeer – dank je Secret Santa! (En dank je Tess voor dit geweldige initiatief!)

(Goh, nu krijg ik ook een beetje last van stress, hoor, wat zou mijn uitverkorene vinden van mijn pakjes – wegens zeer onhandig en waarschijnlijk wel in meerdere valkuilen getrapt!)

Tja.

Het onderstaande berichtje is pasword-protected, als je wil meelezen zet maar even in de comments. (Het is geen vrolijk berichtje – u weze gewaarschuwd)…

Beveiligd: Tja.

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om hem te kunnen bekijken:

Geplaatst in Geen categorie

Tijd!

Ons Kleine Prinsje wordt groot.

En soms gaat dat nogal snel. Vooral tijdens de weken waarin wij veel werken. En niet voor 19u30 thuis zijn. Hij wordt bijzonder goed opgevangen door de fantastische Omi, die hem vertroetelt als geen ander, dus hij is in goede handen. En hij is gewoon thuis (zo fantastisch is Omi!). Maar toch…

Een half uurtje voor het slapengaan wat knuffelen met mama is echt te weinig (vooral voor mama)! Ik had mezelf nochtans altijd voorgenomen zo weinig mogelijk te missen en kijk nu… Ineens is het druk en word je meegesleurd in zo’n spiraal van werk – en dat is mijn eigen fout. Ik moet meer “neen” zeggen.

Ik mis hem dan zo erg, dat ik hem bijna uit zijn bedje zou halen om hem op te eten, om te knuffelen, om een boekje te lezen, om kusjes te geven, om dada te doen, om woefwoef te zeggen tegen al wat lijkt op een hondje.

Ik moet er dus echt op letten, dat ik me niet laat meesleuren in stress en werk en cliënten en dossiers.

Want ik ben een MAMA (zijn mama!) en ik wil er zijn voor MIJN KLEINE PRINS! Dat zou toch iedereen moeten begrijpen?

Damespraat

Ik heb me echt eens laten gaan – hélemaal vrouw gevoeld.

Ik ben naar een outlet-verkoop gegaan. Een privé-uitnodiging, een rare hangar (geheel onherkenbaar – is dat voor inspectie ofzo?), met bodyguards (of hoe heten van die kleerkastmannen?) aan elke in- en uitgang, en vooral met horden en horden grabbelende vrouwen.

Echt, iedereen moet dat toch eens meegemaakt hebben. De meeste kleren waren zelfs echt niet mooi en toch had ik bij elk stuk het hebben-hebben-hebben-gevoel.

Outlet – dat is nu eens een concept dat gecreëerd is voor (door?) vrouwen. Het idee alleen al doet kopen. Ik heb veel meer geld uitgegeven dan ik op een  gewone winkeldag zou gedaan hebben (cash, ahja, dat is verplicht) en ik heb duurdere spullen gekocht dan ik op een gewone dag zou gedaan hebben.

En toch ben ik supercontent.

Ik zeg het u: “outlet” dat is voor een vrouw wat een mega-hamburger-met-frieten is voor iemand op dieet: we weten dat het niet goed is, dat het veel te veel is en dat we het ons nog lang zullen beklagen en toch… als we ervoor staan: hebben, hebben, hebben.

(misschien zijn er dames met meer karakter, maar zo reageer ik ook op die hamburger als ik op dieet ben).

Zon!

De zon schijnt! Heerlijk is het buiten!

Ik vergeet op slag de donkerte van deze dagen, de smurrie van sneeuw en regen onder mijn voeten…

Echt, ik ga gewoon efkens buiten zitten! (en vergeten dat er hier een stapel dossiers ligt)

dossiers? welke dossiers?

Soms.

Soms loopt het ineens anders dan je verwacht.

Je bent heel erg blij en maakt plannen. Leuke plannen, fijne en bijzondere verwachtingen, uitkijkend naar fantastische tijden.

Tot het ineens fout loopt. Waardoor weet ik niet, want alles leek in orde. Maar dat kan het niet geweest zijn.

Verklaringen vind je niet en daar probeer je je bij neer te leggen.

Je probeert op te staan, rechtop te blijven en door te gaan.

Op naar nieuwe plannen en fijne, bijzondere verwachtingen.

Gelukkig hebben wij Kleine Prins, een absolute topper, die ons in één seconde alle zorgen kan doen vergeten. Die ons met een kleine lach doet beseffen dat het leven mooi is en dat het allemaal in orde komt. Omdat dat gewoon moet.