Vervelend toch…

Wij hebben te horen gekregen dat onze mini-creche haar deuren sluit… Op het einde van dit jaar al! Zo jammer!! En zo snel!

Het is erg voor de dames die er werken, voor de kindjes die er al zolang heerlijk samen spelen, voor de ouders die opvang zoeken, voor de zwangere mama die ik een tijdje geleden nog zag langskomen…

Ik ben volop op zoek naar opvang, maar dat is dus niet zo evident. Duh… Ik heb negen maanden volop moeten zoeken vooraleer ik uiteindelijk met heel veel geluk een plaatsje vond in deze geweldige creche!

En Kleine Prins gaat er zo graag naartoe. En het is op amper 900m van onze deur. En er werken de allerliefste meisjes. En er zitten zoveel leuke kindjes. En… ik kan zo nog wel even doorgaan.

Ik vind het dus heel erg voor hen allemaal, maar – ik mag hier op geheel “anonieme” wijze even bijzonder egoïstisch zijn – ik vind het ook erg voor mezelf. Voila.

Ik ben al op plaatsen geweest waar Kleine Prins naartoe kon, maar daar had ik echt geen goed gevoel bij. Eén plaatsje leek me wel fijn (een hele lieve dame – wat veel zegt over de andere plaatsen waar ik ben geweest) maar dat is dan weer op 20 minuten rijden…

Ok, geen drama (daarvoor maken wij momenteel te veel andere dingen mee – maar die houd ik voor mezelf), maar een beetje vervelend toch.