Ikkandani!

In de vakantie werken, ik kan da ni…

Of toch niet goed.

De collega’s zijn met vakantie, waardoor het hier echt heel rustig aanvoelt (hoewel het niet rustig is).

Ik heb een lange lijst met things-to-do en toch zit ik met mijn hoofd half in de wolken: ahja, want ’t is zomer en buiten zijn ze al aan ’t bbq’en (denk ik toch – in mijn beleving zit iedereen die vakantie heeft in de zomer ganse dagen te bbq’en).

Pas op, wat ik doe, doe ik wel goed hoor (beetje reclame maken, he – en kwestie van geen paniek te zaaien bij degenen die hier ineens aan twijfelden en die daar mogelijks gevolgen van zouden kunnen ondervinden: ge moogt gerust zijn, ge gaat het ni merken ;-))

Ik straf alleen mezelf, want dat wilt zeggen dat ik volgende week wat tandjes bij ga mogen steken en daar ga ik dan enorm veel spijt van hebben.

Maar goed, ’t is bijna weekend nu. Op naar huis, teenslippers aan en doen alsof ’t verlof is!

Mezelf verloochend?

Geheel tegen mijn eigen principes heb ik vanmorgen iets gedaan wat ik normaal NOOIT zou doen…

Met het schaamrood op de wangen moet ik bekennen dat ik vanmorgen aan een Mobistar-winkel in de rij stond voor de nieuwe iPhone – echt, als ik het neerschrijf word ik opnieuw verlegen!!

Maar Grote Prins wordt binnenkort 30 jaar en is erdoor bezeten, dus wat doe je dan als liefhebbende echtgenote? Je trots opzij zetten en hopen dat je je ventje gelukkig kan maken. Maar het voelde wel als totale zelfverloochening…(en dat was het ook)

En dan nog zonder resultaat.

Dus misschien hebben jullie vanochtend iemand in de rij zien staan, duidelijk op haar ongemak tussen die Die-Hard-fans (wat ik hélemaal niet ben, seriously, het gaat om een TELEFOON!), zo onzichtbaar mogelijk, elk oogcontact met wie dan ook vermijdend: must have been me! Of misschien is er nog ergens zo’n gekke echtgenote – ik hoop het althans 🙂

Damn, wat moet ik die man graag zien!

Dus Grote Prins, bij deze weet je het: ik zie je supergraag, dat heb ik vanochtend wel bewezen, maar nu blijf ik enkele weken trouw aan mezelf!

Ps: in ruil mag ik wel het hele weekend uitslapen 🙂 dus dat compenseert de zelfverloochening misschien wel een beetje: daar zou ik altijd veel voor over hebben!