Elf maanden!

En dat zelfs al meer dan een week… Shame on me, maar goed, de vakantie zinderde na 🙂

Maar je bent dus al elf maanden, Lieve Kleine Prins! Wat vliegt de tijd!

Je bent de laatste weken echt heel erg veranderd.

Je hebt (eindelijk) je eerste tandje gekregen. Het is nog niet goed zichtbaar, maar wel goed te voelen. En wij zijn fier natuurlijk 🙂

Je hebt leren wijzen, en hoe! Met je wijsvingertje wijs je naar alles (echt ALLES) wat je opvalt (vergezeld door het grappigste “tootje” en een redelijk luide “èh” – zie maar op foto’tje hieronder) Als je naar ons wijst en wij wijzen terug, dan vind je dat grappig. Vanmorgen ging ik je wakker maken (jaja, meneer, jij zit in vakantie-ritme!) en je wees onmiddellijk omhoog, ik weet nog steeds niet naar wat 🙂 Het is duidelijk, de wereld ligt klaar voor jou om ontdekt te worden en jij bent er al volop aan begonnen. Toen je vanochtend naar een vuiltje op de vloer wees (“èh, èh”), voelde ik me toch al lichtjes gecorrigeerd 😉 ik weet dat je stofzuigen geweldig vindt, maar dat hoef je zo niet te tonen…

Je begint klanken na te bootsen. Mamama, dadadada, papapapapa, brrrrrrrrrr, ohohoh, en natuurlijk tegenwoordig ook de hele dag èh, èh, èh (met vingertje erbij)… En je kan hoog zingen als je alleen speelt 🙂

Je bent gek op ballen. Grote ballen, kleine ballen, als het maar rond is… Je kan er ook echt goed mee om (echt!), je kan ze zelfs al bijna vangen als we ze gooien (ok, ok, we moeten ze traag en recht in je armen gooien, maar toch, wij vinden dat heel bijzonder). Ze zelf weggooien vind je hilarisch!

Je drinkt je flesje helemaal alleen. En vanochtend heeft papa gezien dat je zelfs in de fles keek om te zien of ze wel leeg was, toen dat niet helemaal het geval bleek heb je even geschud en lekker de rest uitgedronken. (een wonderkind, ik zeg het u ;-))

We hebben jou al allerlei (vreemde) troetelnaampjes gegeven (dat is Grote Prins zijn specialiteit en verdienste) en iedereen zegt die mee: Knapie, Permanske, Gheslies, Grizzly, …

Je gaat supergraag (echt SUPERgraag) in bad, als het bad volloopt, sta jij ongeduldig over de rand mee te kijken en o wee als dat te lang duurt. In bad ken je geen grenzen, je duikt en spartelt en speelt dat het een lieve lust is! Het zwembad op vakantie was ook leuk, maar daar was je toch nog niet zo op je gemak 🙂

Je kan heel goed op knopjes drukken, de iPhone van papa krijg jij zonder enige moeite aan en uit – we hebben maar één keer voorgedaan (daar krijgen we nog spijt van me dunkt ;-)).

Je bent verlegen (zo schattig!). Als je mensen niet kent, dan ben je heel stilletjes en bestudeer je alles en iedereen. Maar zodra je iedereen herkent, dan babbel en brabbel en zing en gil je…

Je (begint) te kruipen. Je bent niet de snelste, maar wel bij de slimsten (een wonderkind, ik zeg het u ;-)): je hebt al die maanden allerlei manieren gevonden om de spulletjes die je wou hebben tot bij jou te krijgen op de makkelijkste manier – en daar ben je heel goed in geworden! (herken ik mezelf?)

Je bent een echte knuffelaar. Strelen, aaien, knuffelen, als er maar iemand met je bezig is… Blijf dat maar voor altijd!

En het allerschattigste, mijn Lieve Kleine Prins, zijn je voetjes! Die trappelen en wiebelen alle kanten op als je enthousiast bent! Soms ga je echt in overdrive, helemaal enthousiast trappelen, voetjes tegen elkaar, armen wijd, heerlijk om zien!

Het waren alvast bijzondere maanden voor ons… We hebben veel gelachen, veel gespeeld, veel met je gewiegd en gedanst en gewandeld, we hebben ons verbaasd en we hebben je bewonderd, we zijn moe geweest, kwaad geweest, zenuwachtig geweest, wanhopig geweest, ook wel verdrietig geweest maar vooral heel erg gelukkig geweest!

Elke avond (als wij onze tanden poetsen, dan hebben wij zo van die filosofische momenten ;-)), verbazen we ons erover: wat ben je toch perfect!