Wanneer we hem missen

omdat Grote Prins te lang van huis is,

brabbelt en babbelt Kleine Prins de stilte volop weg. Dat doet hij nog luider wanneer Grote Prins er is (ze doen dat overigens allebei dan), maar nu zorgt hij ervoor dat ik me geen seconde alleen voel en dat is heerlijk.

Er wordt gebrabbeld, gelachen, gekird (zalig hoog ook ;-)), gekraaid, gebrrrrrrrrrrrd, ge’dadadadadaaa’d, ge’mamamamamamaaa’d, … Het is een gezellige drukte! Ik kan geen telefoongesprek voeren of hij babbelt ertussen, de honden krijgen een uitleg die ze geïnteresseerd lijken te aanhoren, de knuffelleeuwtjes krijgen de hele dag van Permansies in ’t lang en in ’t breed uitgelegd…

Soms is hij verlegen, dan kijkt hij en zwijgt hij 🙂 maar meestal duurt dat niet zo lang…

Maar eerlijk is eerlijk, wat hij vertelt, klinkt als muziek in de oren!