Creche

Hij doet het goed in creche, zo schijnt… Hij lacht er veel, brabbelt er veel, slaapt er veel, eet er veel… Ze zijn er dol op hem!

Dat is dus zalig!

Hij is bijzonder goedgezind, zowel wanneer je hem gaat afzetten als wanneer je hem gaat ophalen – hetgeen voor mijn zwakke moederhartje een hele geruststelling is. Mijn hart breekt al niet meer wanneer ik hem moet achterlaten en hoewel ik de uren tel tot ik hem weer kan zien – het is niet meer zo wanhopig als de eerste dag.

Enige opmerking die wij kunnen maken is dat hij ’s nachts amper slaapt. Hij begon net door te slapen, maar nu lijkt het alsof we weer helemaal bij af zijn – hij wordt wakker om 2u, 4u en 6u! Je kan je voorstellen dat wij daaronder beginnen te lijden…

Op het werk ondervind ik jammer genoeg bijzonder weinig begrip (enerzijds voor het feit dat ik soms eens vroeger moet vertrekken en anderzijds voor het feit dat ik niet altijd even scherp sta – zeg nu zelf: hoe kan je nu constant scherp staan met 3u slaap op een hele nacht?!). En dan vind ik zelf dat ik echt mijn best doe: ik werk lange dagen, ik ben thuis ook steeds bereikbaar, ik doe écht al wat ik kan en toch is het blijkbaar nodig mij af te rekenen op het mama zijn… Daar heb ik het moeilijk mee… Het is al zwaar genoeg zo…

Ik kom mezelf dus een beetje tegen – daar wil ik niet (teveel) over zeuren, want het belangrijkste is dat Kleine Prins zich goed voelt – daar hebben wij alles voor over!

Maar toch… het mag gezegd 🙂