RSV

Hij is ziek. RSV is de diagnose.

Dat was mij tot zaterdag geheel onbekend, nog nooit van gehoord. (Dat is me overigens vaak voorgevallen tijdens de zwangerschap en sinds de geboorte – een mens leert toch ongelooflijk veel bij – ik ken nu allemaal zaken waarvan ik voorheen het bestaan niet eens vermoedde :-))

Hij snottert en piept en kucht en niest. Best zielig, maar hij blijft er redelijk vrolijk onder. Ik maak me voorlopig dan ook niet teveel zorgen, we aerosollen erop los en dat lijkt toch wel te helpen – de dokter zei ook dat we er goed op tijd bij waren (soms loont het dus toch om een overbeschermende – en volgens Grote Prins regelmatig overbezorgde – mama te zijn).

Het enige waar ik me welvragen bij stel, is dat de meesten reageren in de aard van “RSV? oeioeioei, wat een ellende“… Huh? Wat moet ik daar dan mee? Moet het ergste nog komen? Gaat hij de rest van zijn eerste jaartje aan de aerosol hangen? Zijn onze relatief rustige nachten voorbij?

Ik doe mijn best er niet al te veel over na te denken.

Hij is wel ziek en snottert en piept en kucht en niest, maar daarnaast is hij nog steeds even schattig en lacht en speelt en stampt en eet en doet eigenlijk het meeste als voorheen – so why worry?

En nu hout aanraken dat het niet erger wordt…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s