Weer een mijlpaal

Advertenties

It’s been a while

Lang stil geweest hier. Maar thuis niet, integendeel! En gelukkig maar.

Ze groeien en spelen, ze slapen en ravotten, ze lachen en knuffelen. Ze zijn luid en lief, gelukkig en grappig, druk en schattig.

En wij genieten daarvan. Zoveel mogelijk en zo intens mogelijk! (En dat lukt ons aardig.)

4 kinderen en 2 voltijdse jobs, een huishouden dat zeker niet perfect is, maar wel fijn, warm, hilarisch, chaotisch, liefdevol en heerlijk, heerlijk druk…

Gewoon zodat even duidelijk is waar ik was. Ik was waar zij waren. En dat ben ik nog steeds: zoveel mogelijk en zo intens mogelijk. Maar ik ga het terug opschrijven, iets vaker, iets intenser, om nooit te vergeten. Hoeveel liefde er is…

It’s been a while, but we’re still here!

 

Kids

 

 

#greatday

Er zijn zo van die dagen. Die ’s ochtends vroeg al geweldig goed beginnen.

Misschien niet zoveel (met een ochtendhumeur als het mijne), maar er zijn er.

Deze foto bewijst het. Genomen op een “gewone” vrijdagochtend, midden in de chaos van de ochtendrituelen. Vlak voor we in de auto duiken, om te vertrekken naar de opvang, naar school of naar het werk…

Dit was geen gewone vrijdagochtend, het was er eentje die meer dan de moeite waard was om een foto van te nemen.

It was a #greatday !

IMG_7117

Hij kruipt. Zij lacht. Wij genieten.

8,5 maand zijn ze. Onze Vrolijke Tweeling.

Ze zijn totaal verschillend, dat maakt het extra prachtig.

Hij kruipt. Hij deed het al wel langer, op zijn knietjes gaan zitten en wat rondschuifelen, maar nu heeft hij de techniek beet. Dus zet alles vast, verstop het kleine speelgoed, want hij komt eraan! Hem verschonen is ook een hele uitdaging, dat doen we allang niet meer op de luiertafel, want hij weigert op zijn rug te blijven liggen. Hij wil zich onmiddellijk op zijn buikje draaien, zo ziet de wereld er voor hem blijkbaar beter uit. Zo slaap hij ook, cosy, op zijn buik. Hij houdt wel van een beetje gek en wild doen, zeker met de grote broers.

Zij lacht. Ze observeert en prutst met kleine labels aan speelgoed. Ze weet heel goed wat ze wil. Ze kan alleen zitten maar ze heeft graag een veilig gevoel – als ze voelt dat haar ‘vangnet’ weg is, werpt ze zich achterover. Dat heeft ze van mij vermoed ik. Safety first, girl. Ze lacht en brabbelt, ze gaat dolgraag in bad, ze wordt ontzettend graag geknuffeld. Ze is gek op haar grote broers, maar het hoeft voor haar allemaal niet te wild of te luid te zijn. Ze is ons eerste meisje en dat weet ze.

Ze zijn verslavend, hoor. Allemaal. En wij zijn verloren, als we die hele bende samen zien dan weten we het. Dit is zalig. Dit is het allerbelangrijkste. En wij zijn gelukzakken!

E3